Skip to content

dieta rozłączna dr haya

1 miesiąc ago

580 words

Aby zidentyfikować regiony zachowane na myszach i szczurach, wykresy procentowe dla ludzkiego (AL139349-GenBank) względem mysiego (ENSMUSG00000027522-Ensembl Gene ID) lub ludzkiego względem szczura (ENSRNOG00000005281) genomowe DNA zostały wygenerowane przez MultiPipMaker (http://bio.cse.psu.edu) (29); żadna sekwencja nie była zamaskowana z wyjątkiem powtórzenia dinukleotydu w intronie 6 (261P9-CA1). Dot blots zostały wygenerowane przez PipMaker (http://bio.cse.psu.edu). Analizę zawartości CpG wykonał CPGPLOT, który wykorzystuje następujące kryteria do identyfikacji wyspy CpG (30): (i) obserwowane / oczekiwane CpG> 0,6; (ii)% (C + G)> 50; i (iii) długość> 200 pz. Wyniki Granica centromeryczna przedziału genetycznego dla AD-PHP-Ib została wcześniej zdefiniowana w markerze D20S149 (22, 23). Analiza genomowego DNA z wcześniej nie zbadanego dziecka w pokrewnych W (23), W-III / 12, ujawniła utratę metylacji w eksonie GNAS A / B (dane nie pokazane). To odkrycie spowodowało, że zdarzenie rekombinacji u matki (W-II / 9) miało charakter informacyjny, tym samym redefiniując granicę centromerową locus AD-PHP-Ib w markerze 907-Rep2 (Figura 2). W ten sposób krytyczny przedział został zredukowany do około 280 kb, co obejmowało STX16, gen kodujący syntaksynę-16 (31, 32); dwa przewidywane geny, MGC4294 i NPEPL1; i małą centromerową część GNAS. Aby wyszukać mutację w tym regionie, skonstruowano bibliotekę kosmidową wykorzystującą genomowy DNA z F-III / 37, dotkniętego osobnikiem pokrewnego F (22). W celu określenia rodzicielskiego pochodzenia wyizolowanych kosmidów zidentyfikowano nowe i znane markery polimorficzne, które byłyby przydatne dla tej osoby. Podczas tych badań wykryto utratę alleli u markera 261P9-CA1 u osobników dotkniętych chorobą i niezmienionych obligatoryjnych nosicieli genów choroby pokrewnego F (dane nie przedstawione). Sekwencja o długości 391 bp właśnie telomeryczna z 261P9-CA1 była, z wyjątkiem dwóch par zasad, bezpośrednio powtarzana 2 988 par zasad (w oparciu o AL139349) dalej centromerowo (Figura 3a). Utrata alleli, w połączeniu z tymi bezpośrednimi powtórzeniami, sugerowała obecność mikrosystemów związanych z chorobą heterozygotyczną, co zostało potwierdzone przez analizę Southern blot przy użyciu genomowego DNA strawionego AvrII lub ClaI (Figura 3b). Zmutowane allele typu dzikiego można również amplifikować za pomocą PCR, umożliwiając w ten sposób potwierdzenie delecji i dostarczając prostego testu do wykrywania mutacji (Figura 3c). Analiza sekwencji zmutowanego produktu PCR o 1,3 kb wykazała, że jeden z dwóch powtórzeń i nukleotydy pośrednie zostały usunięte, usuwając w ten sposób region 3 kb zawierający eksony 4, 5 i 6 STX16 (patrz Figura 3a). Rysunek 2. Interwał krytyczny AD-PHP-Ib. Interferencja genetyczna AD-PHP-Ib została określona przez zdarzenia rekombinacji w pokrewnych W (centromeric [cen]) i F (telomeric [tel]). Oznaczenia granic są podkreślone; mikrosatelity zaznaczono kursywą. Podczas gdy odległość pomiędzy 907-Rep2 a 806M20-119516 wynosi około 300 kb, obszar pomiędzy 806M20-98760 i 806M20-119516 został wcześniej wykluczony poprzez bezpośrednią analizę sekwencji (23). Zatem przedział krytyczny obejmuje w przybliżeniu 280 kb. Należy zauważyć, że 261P9-CA1 jest powtórzeniem dinukleotydowym zlokalizowanym w intronie 6 STX16. Znane i przewidywane geny w połączonym przedziale są przedstawiane odpowiednio jako wypełnione lub otwarte ramki (zauważ, że poszczególne eksony nie są pokazane). W przypadku GNAS eksony są oznaczone czarnymi (sensownymi) i szarymi (antysensownymi) ramkami (N, ekson NESP55, A, ekson kodujący transkrypt antysensowny, X, ekson XL, A / B, ekson A / B, 1. 13, eksony kodowanie Gs.). MGC4294 (National Centre for Biotechnology Information locus ID: 79160) i NPEPL1 (locus ID: 79716) to przewidywane geny. Należy pamiętać, że granica centromeru locus AD-PHP-Ib została wcześniej zdefiniowana w D20S149 (22, 23)
[patrz też: dimetylortęć, schizofrenia paranoidalna objawy, rak kolczystokomórkowy ]

0 thoughts on “dieta rozłączna dr haya”