Skip to content

Endogenna biosynteza prostacykliny i funkcja płytek podczas selektywnego hamowania syntazy tromboksanu u człowieka.

2 tygodnie ago

218 words

Konsekwencje hamowania metabolizmu prostaglandyny G2 do tromboksanu A2 u człowieka badano za pomocą inhibitora syntazy tromboksanu, chlorowodorku kwasu 4- [2- (ll-imidazol-1-ilo) etoksy] benzoesowego (dazoksiben). Pojedyncze dawki 25, 50, 100 i 200 mg dazoksybenu podawano zdrowym ochotnikom w odstępach 2-tygodniowych w randomizowanym, kontrolowanym placebo, podwójnie zaślepionym sposobie leczenia. Surowicę tromboksanu B2 i badania agregacji w pełnej krwi i osoczu bogatopłytkowym mierzono przed dawkowaniem i po 1, 4, 6, 8 i 24 godzinach po podaniu. Zarówno tromboksan B2 w surowicy, jak i odpowiedź agregacji płytek na kwas arachidonowy (1,33 mM) były hamowane odwracalnie w sposób zależny od dawki. Agregacja indukowana przez 1-O-alkilo-2-acetylo-sn-glicero-3-fosfocholinę (0,4 i 4,0 mikroM) w osoczu bogatopłytkowym, jak również zarówno agregacja jak i uwalnianie nukleotydów indukowane przez kolagen (95 mikrogramów / ml) w płytce krwi – bogate osocze i krew pełna pozostały niezmienione przez dazoksyben. Dodatkowym dowodem działania hamującego płytki krwi było znaczne wydłużenie czasu krwawienia po godzinie po podaniu najwyższej dawki (200 mg) dazoksybenu. Endogenną biosyntezę prostacykliny oceniano na podstawie pomiaru głównego metabolitu w moczu prostacykliny, 2,3-dinor-6-keto-PGF1 alfa (PGI-M). Wydalanie PGI-M zostało zwiększone przez dazoksiben; wzrosła średnio 2,4-krotnie od wartości predykcyjnych kontrolnych w 0-6 h po podaniu najwyższej badanej dawki (200 mg).
[więcej w: przetoka zębowa, przewlekła niewydolność żylna, pszczoła a osa ]