Skip to content

Mostkowanie mięśnia sercowego u dzieci z kardiomiopatią przerostową – czynnik ryzyka nagłej śmierci cd

1 miesiąc ago

490 words

W rodzinie stwierdzono kardiomiopatię przerostową u 15 pacjentów (42 procent) i nagłą śmierć u 9 pacjentów (25 procent). Nie stwierdzono istotnych różnic między 36 pacjentami biorącymi udział w badaniu, a 14 pacjentami, którzy zostali wykluczeni w odniesieniu do częstości występowania objawów (79 procent w porównaniu z 67 procentami, P = 0,51) oraz częstością występowania zatrzymania krążenia z późniejszą reanimacją (17 procent vs. 7 procent, P = 0,66), ból w klatce piersiowej (31 procent w stosunku do 21 procent, P = 0,73), omdlenie (19 procent w porównaniu z 7 procent, P = 0,42) i śmierć (14 procent w porównaniu do 14 procent, P = 1,0).
Mostkowanie mięśnia sercowego
W 10 z 36 pacjentów (28 procent) stwierdzono angiografię mostka mięśnia sercowego lewej przedniej tętnicy wieńcowej przedniej. U wszystkich 10 pacjentów miejsce skurczowego skurczu znajdowało się w środkowej trzeciej części lewej tętnicy wieńcowej zstępującej, położonej dalej od początku pierwszej przekątnej gałęzi. Stopień zwężenia skurczowego był większy niż 90 procent u wszystkich pacjentów. Średni odsetek rozkurczu, podczas którego naczynie pozostawało ściśnięte, wynosi 50 . 17 procent. U trzech pacjentów mostowanie zostało zdiagnozowane podczas klinicznej interwencji i zostało potwierdzone podczas ślepej oceny do badania. W pozostałych siedmiu pacjentach mostowanie nie zostało zdiagnozowane do czasu przeglądu angiogramów w tym badaniu.
Czynniki związane z pomostem miokardialnym
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka pacjentów według obecności lub braku mostkowania mięśnia sercowego. Tabela podsumowuje charakterystykę badanej populacji. W porównaniu z pacjentami bez mostkowania mięśnia sercowego, pacjenci z mostowaniem mięśnia sercowego byli znacznie starsi w momencie rozpoznania kardiomiopatii przerostowej (P = 0,04) i częściej występowali u nich ból w klatce piersiowej (P = 0,04) lub zatrzymanie akcji serca z reanimacją (P = 0,004) niż pacjenci bez mostkowania mięśnia sercowego. Średni wiek cewnikowania nie różnił się istotnie pomiędzy grupami (11,5 . 3,2 vs. 8,3 . 5,8 lat, P = 0,11), ani średni wiek, w którym ostatnio przeszedł standardowy elektrokardiogram 12-odprowadzeniowy przed otrzymaniem jakiegokolwiek leczenia medycznego lub chirurgicznego ze względu na stan serca (9,9 . 4,0 vs. 7,8 . 5,4 roku, P = 0,27).
Rysunek 1. Rycina 1. Krzywa charakterystyczna dla pracy odbiornika dla zdolności rozproszenia odstępu QT skorygowanego o częstość rytmu serca (QTc) w celu prognozowania obecności mostka mięśnia sercowego. Liczby w nawiasach przedstawiają wartości odcięcia dyspersji QTc w milisekundach w każdym punkcie krzywej. Dyspersja QTc jest obliczana jako różnica między najdłuższym i najkrótszym odstępem QTc na wszystkich 12 odprowadzeniach elektrokardiogramu.
Wyniki standardowego elektrokardiogramu 12-odprowadzeniowego wykazały, że pacjenci z mostkami mają tendencję do wydłużania odstępów QTc, przy znacznie większej dyspersji QTc (P = 0,002). Krzywa charakterystyczna dla działania odbiornika wykazała, że dyspersja QTc powyżej 60 msec wyróżnia pacjentów z mostkiem mięśnia sercowego od mostków bez mostkowania z czułością 92 procent i swoistością 77 procent (Figura 1). Częstoskurcz komorowy odnotowano w holterycznym ambulatoryjnym monitorowaniu elektrokardiograficznym u 10 pacjentów
[przypisy: teosyal, diklofenak, suprasorb ]
[podobne: reumatoidalne zapalenie stawów leczenie, reumatoidalne zapalenie stawów objawy, rezonans magnetyczny kraków cena ]