Skip to content

Mostkowanie mięśnia sercowego u dzieci z kardiomiopatią przerostową – czynnik ryzyka nagłej śmierci czesc 4

1 miesiąc ago

488 words

Ośmiu z tych pacjentów miało nie podtrzymywany monomorficzny częstoskurcz komorowy (objawowy u 4 pacjentów), a u dwóch wystąpił objawowy utrzymujący się monomorficzny częstoskurcz komorowy. Wszystkich sześciu pacjentów z objawowym tachykardią komorową miało mostek mięśnia sercowego. Cechy echokardiograficzne zanotowane w czasie cewnikowania serca nie odróżniały pacjentów z mostkami mięśnia sercowego od mostków bez mostkowania. Pacjenci z mostkami mięśnia sercowego nie różniły się istotnie od tych bez mostka mięśnia sercowego pod względem średniego wieku, w którym ostatni raz przeszli badanie wysiłkowe przed otrzymaniem jakiegokolwiek leczenia medycznego lub chirurgicznego z powodu stanu kardiologicznego (12,6 . 3,9 vs. 13,1 . 3,2 lat, P = 0,76). U pacjentów z pomostem czas trwania wysiłku podczas prób wysiłkowych był jednak znacznie krótszy (P = 0,008), a średni spadek szczytowego skurczowego ciśnienia krwi wiązał się z większą depresją odcinka ST.
Rycina 2. Rycina 2. Elektrokardiogram uzyskiwany podczas wykonywania testu wysiłkowego u pacjenta z pomostem mięśnia sercowego i indukowanym niedokrwieniem mięśnia sercowego oraz arytmią komorową. Po dziewięciu minutach próby wysiłkowej na bieżni, odcinki ST były prawidłowe (panel A), a tętno pacjenta wynosiło 131 uderzeń na minutę. Po 9 minutach i 36 sekundach tętno pacjenta wynosiło 141 uderzeń na minutę, a elektrokardiogram wykazał ostry wzrost odcinka ST w odprowadzeniu V1 i obniżenie odcinka ST w odprowadzeniach II, aVF, V5 i V6, a następnie szybką komorę tachykardia i migotanie komór (panel B).
Wszystkich sześciu pacjentów ze spadkiem szczytowego skurczowego ciśnienia krwi podczas ćwiczeń miało mostkowanie mięśnia sercowego. U jednego pacjenta z mostkiem mięśnia sercowego wystąpiła depresja z zaznaczonym odcinkiem ST i dławica, a następnie objawowy częstoskurcz komorowy wymagający kardiowersji (ryc. 2A i ryc. 2B). Ponadto 6 z 10 pacjentów, u których wykonano skanowanie talem podczas ćwiczeń, miało odwracalne wady perfuzji. Czterech z tych sześciu pacjentów miało mostkowanie mięśnia sercowego, a u wszystkich czterech pacjentów rozkład wady perfuzji był zgodny z występowaniem ucisku środkowej trzeciej lewej tętnicy wieńcowej zstępującej przedniej. W przeciwieństwie do dwóch pacjentów z zaburzeniami perfuzji, którzy nie mieli mostów, mieli bardziej rozproszone nieprawidłowości w regionach dolnych, przednich i szczytowych.
Śmiertelność
Pacjentów obserwowano aż do śmierci lub 19 lat. Jeden pacjent stracił kontakt z chorym. Średni okres obserwacji od momentu rozpoznania kardiomiopatii przerostowej wynosił 7,1 . 5,4 roku (zakres od 0 do 19,4). Dwóch pacjentów bez mostkowania nagle zmarło. Jeden z tych pacjentów był wcześniej reanimowany po zatrzymaniu krążenia. Trzech pacjentów z pomostem zmarło nagle, z których jeden był wcześniej reanimowany po zatrzymaniu krążenia. Czterech innych pacjentów z pomostem miało epizody zatrzymania krążenia, a następnie reanimację. Tak więc 2 z 26 pacjentów bez mostkowania mięśnia sercowego (8 procent) i 7 z 10 pacjentów z mostkiem mięśnia sercowego (70 procent, p <0,001) zmarło lub było reanimowanych po zatrzymaniu krążenia. Jeden inny pacjent z mostkiem mięśnia sercowego wykazywał omdlenia związane z szybkim migotaniem przedsionków, depresją odcinka ST i podwyższonym poziomem sercowo-enzymatycznym, zgodnym z obecnością niedokrwienia.
Rysunek 3
[patrz też: buprenorfina, chloramfenikol, citalopram ]
[patrz też: rodzaje ran, rosa canina, rzepka kolanowa ]