Skip to content

normy krzepliwości krwi ad 5

3 tygodnie ago

102 words

Częstość akcji serca uległa znacznemu zmniejszeniu w odpowiedzi na kaptopryl (F = 2,6, P = 0,046); w odpowiedzi na losartan zmniejszył się istotnie u osób z prawidłowym ciśnieniem, ale nie u osób z nadciśnieniem tętniczym (F = 5,0, P = 0,04). Nie było jednak istotnych różnic między leczeniem w zakresie odpowiedzi częstości rytmu serca. Nie stwierdzono istotnego wpływu rasy, statusu reniny ani statusu choroby na odpowiedź rytmu serca na jakikolwiek lek.
Efekty nerek
Tabela pokazuje wydalanie sodu z moczem cztery godziny po podaniu doustnym badanych leków. Wydalanie sodu z moczem było znamiennie wyższe po podaniu losartanu (P <0,001 w porównaniu z placebo), kaptoprilu (P = 0,04) oraz kaptoprilu plus ikatybant (P = 0,02). Wydalanie sodu z moczem po podaniu losartanu było również znacząco większe niż po zastosowaniu kaptoprilu (P = 0,004) lub kaptoprilu plus ikatybant (P = 0,003). Chociaż nie zaobserwowano istotnego wpływu rasy na wydalanie sodu z moczem po podaniu któregokolwiek z badanych leków, to tendencja ta była niższa u osób rasy czarnej niż u osób rasy białej po zastosowaniu kaptoprilu i kaptoprilu oraz ikatybantu (kaptopryl, 12,1 . 2,1 mmol i 15,8 . 3,0 mmol, kaptopril plus ikatybant, 14,0 . 2,5 mmol i 15,2 . 2,2 mmol, placebo, 11,4 . 2,4 mmol i 12,4 . 2,5 mmol). W związku z tym wydalanie sodu z moczem po podaniu kaptoprilu i kaptoprilu oraz ikatybantu nie było istotnie większe niż po podaniu placebo u osób rasy czarnej.
Wydalanie sodu z moczem było istotnie większe po podaniu losartanu (19,3 . 3,4 mmol u osób rasy czarnej i 19,3 . 2,3 mmol u osób rasy białej) niż po placebo zarówno u czarnych jak i białych. Nie stwierdzono istotnego wpływu stanu reniny lub statusu choroby na wydalanie sodu z moczem w odpowiedzi na jakikolwiek lek. Nie było istotnych różnic między leczeniem w objętości moczu lub wydalaniu kreatyniny. Wydalanie z moczem 2,3-dinor-6-keto-prostaglandyny-F1. nie zwiększyło się po podaniu kaptoprilu lub losartanu (dane nie przedstawione).
Ryc. 3. Ryc. 3. Średnie (. SE) Zmiany oporności naczyń nerek po podaniu leków doustnych u wszystkich 27 osób. Spadek oporu naczyniowego w nerkach po podaniu kaptoprilu (F = 19, P <0,001), kaptoprilu plus ikatybant (F = 9,1, P = 0,007) i losartanu (F = 6,2, P = 0,024) były istotnie większe niż po placebo.
Przepływ nerkowy wzrósł w odpowiedzi na kaptopryl, kaptopril plus ikatybant i losartan, ale nie placebo (dane nie przedstawione). Ponieważ średnia reakcja na ciśnienie tętnicze (a zatem ciśnienie perfuzji nerek) była różna podczas różnych terapii, dla porównania leczenia zastosowano nerkową oporność naczyniową (Figura 3). Spadek oporu naczyniowego w nerkach po podaniu kaptoprilu (F = 19,0, P <0,001 dla porównania z placebo), kaptopril plus ikatybant (F = 9,1, P = 0,007) i losartan (F = 6,2, P = 0,024) były znacznie większe niż po placebo. Dodanie ikatybantu do kaptoprilu nie zmniejszyło istotnie zmniejszenia oporu naczyniowego nerek obserwowanego w przypadku samego kaptoprilu (F = 2,1, P = 0,16, różnica w średniej zmianie w nerkowym oporze naczyniowym między kaptoprilem i kaptoprilem plus ikatybantem, 0,0087 mm Hg na mililitr na minuta na 1,73 m2 [przedział ufności 95%, -0,0014 do 0,0187]) [przypisy: monoderma, chloramfenikol, cilostazol ] [podobne: rodzaje ran, rosa canina, rzepka kolanowa ]