Skip to content

przychodnia portowa szczecin energetyków 2 ad 5

1 miesiąc ago

518 words

Jeden pacjent (siedmioletnie dziecko) otrzymał szpik kostny i komórki krwi obwodowej zawierające 25,0 x 106 komórek CD34 + na kilogram i 21,5 × 104 komórek CD3 + na kilogram. W obu przypadkach odrzucenie zostało odwrócone przez przeszczepienie komórek progenitorowych krwi obwodowej pozbawionych komórek T od innego członka rodziny po dalszej immunosupresji za pomocą cyklofosfamidu (80 mg na kilogram w dwudniowym okresie) i globuliny antyitocytarnej (25 mg na kilogram w okresie pięciodniowym). W ten sposób u wszystkich pacjentów uzyskano trwałe przeszczepienie. Nie zaobserwowano opóźnionego odrzucenia przeszczepu. Analiza polimorfizmu DNA udokumentowała pełny chimeryzm typu donorowego zarówno we krwi obwodowej, jak i szpiku kostnym wszystkich pacjentów (dane nie przedstawione). GVHD
U żadnego z pacjentów, u których nie można było ocenić, wystąpiła ostra lub przewlekła GVHD. W celu poprawy rekonstrukcji immunologicznej dwóch pacjentów otrzymało limfocyty T dawcy (3 x 104 na kilogram) trzy miesiące po transplantacji. Pomimo małej liczby komórek T w infuzji, u jednego pacjenta wystąpiła ciężka, ostra GVHD, a pacjent zmarł.
Immunologiczna rekonstytucja
Liczba komórek NK krwi obwodowej powróciła do normy w ciągu dwóch do czterech tygodni po transplantacji. Liczba komórek T CD4 + wynosiła poniżej 100 i 200 komórek na milimetr sześcienny, odpowiednio, przez 10 i 16 miesięcy. Częstotliwość komórek T reagujących na poliklonalne aktywatory we wrażliwym teście ograniczania i rozcieńczania wynosiła w przybliżeniu na 100 komórek w pierwszym miesiącu i na 10 komórek 10 miesięcy po przeszczepie (przy kontrolnej częstotliwości około na 2).
Śmierć z przyczyn innych niż białaczka
Tabela 3. Tabela 3. Zgony z przyczyn innych niż białaczka. Śmiertelność z przyczyn innych niż białaczka wynosiła 40 procent. Szesnastu z 29 pacjentów w remisji (7 w pierwszej remisji i 22 w drugiej lub trzeciej remisji) i z 14 w nawrocie w momencie przeszczepu zmarło. Najczęstszą przyczyną śmierci była infekcja (tab. 3). Pięć zgonów było spowodowane ogólnoustrojowymi infekcjami bakteryjnymi (z pseudomonami w trzech przypadkach i gronkowcem na dwoje), pięcioma z infekcjami grzybiczymi (aspergillus w trzech i candida w dwóch) i jednym z zapaleniem płuc wywołanym przez cytomegalowirus. Wysoki stopień limfoproliferacji limfocytów B wystąpił u dwóch pacjentów. Pozostali czterej pacjenci zmarli z przyczyn toksycznych. Jeden inny pacjent z AML, który przeszedł przeszczep w nawrocie, zmarł na ostrą GVHD wywołaną przez infuzję dawcy-limfocytu (3 x 104 na kilogram) podaną trzy miesiące po transplantacji w celu wzmocnienia działania przeciwbakteryjnego. Nie zaobserwowano różnicy w śmiertelności związanej z transplantacją między pacjentami z AML i osobami z ALL.
Nawrót białaczkowy
Rysunek 2. Rysunek 2. Prawdopodobieństwo nawrotu. Po dwóch latach średnie (. SD) prawdopodobieństwo nawrotu choroby u 8 pacjentów z ALL, u których wystąpił nawrót w momencie przeszczepu, wynosiło 0,85 . 0,13, a dla 15 pacjentów z ALL, którzy przebyli remisję (4 osoby w pierwszej grupie remisja i 11 w drugiej lub trzeciej pełnej remisji) w momencie przeszczepu wyniosła 0,44 . 0,17 (p = 0,06). Prawdopodobieństwo nawrotu choroby u 20 pacjentów z AML wyniosło 0,13 . 0,08 podczas 1,7-letniego okresu obserwacji.
Dwóch z 20 pacjentów z AML i 11 z 23 pacjentów z ALL miało nawrót
[hasła pokrewne: chloramfenikol, nutrend, teosyal ]
[przypisy: rodzaje ran, rosa canina, rzepka kolanowa ]