Skip to content

rehabilitacja ruchowa poznań cd

1 miesiąc ago

360 words

Dobór czynników o istotnym wpływie na wskaźniki ostrej GVHD, nawrót i przeżycie był oparty na postępowej procedurze krokowej.36 Wartości P równe 0,05 lub mniej były uważane za wskazujące na istotność statystyczną. Wszystkie analizy statystyczne przeprowadzono za pomocą oprogramowania statystycznego BMDP (programy 1L, 2L i 4F) .36 Wyniki
Zgodność alleli HLA
Tabela 2. Tabela 2. Zakres dopasowania alleli HLA między parami dawcy-biorcy. Spośród 440 par dawców-biorców, które były dobrane serologicznie dla antygenów HLA-A, B i DR, w odniesieniu do alleli HLA-A, B, DRB1 i DQB1 znaleziono DNA w 73%, 84%, 82 procent i odpowiednio 80 procent par (tabela 2). Spośród tych 440 serologicznie dobranych par, 241 (55 procent) miało identyczne allele HLA-A, B i DRB1. Nie ocenialiśmy dopasowania HLA-C, DQ i DP metodami serologicznymi, ale zauważyliśmy w typowaniu DNA, że ponad 69 procent par było kompatybilnych dla alleli w loci HLA-C, DQA1 i DQB1. Dla porównania, mniej niż 50 procent par było kompatybilnych w odniesieniu do alleli DPA1 i DPB1.
Ostra GVHD
Częstość występowania ostrej GVHD w stopniu III lub IV w naszym badaniu wynosiła 18 procent (80 z 436 par donor-biorca). W analizie jednoczynnikowej nie zaobserwowano statystycznie istotnych zależności pomiędzy rozwojem ostrej GVHD stopnia III i IV a płcią (P = 0,89), wieku biorcy w momencie przeszczepu (p = 0,84) lub ciężkości choroby (P = 0,28).
Rysunek 1. Rysunek 1. Krzywe Kaplana-Meiera dla prawdopodobieństwa skumulowanego stopnia III lub IV ostrej GVHD. Częstość występowania GVHD u pacjentów, którzy otrzymali przeszczepy dopasowane do allelu HLA-A, B lub C, porównano z częstością występowania u pacjentów, którzy otrzymywali niedopasowane transplantacje HLA-A-, B- lub C-. Przeanalizowano wyniki od 436 pacjentów, którzy przeżyli ponad 10 dni. Spośród tych 436 pacjentów allele HLA-C były typowane dla 338. Liczby pacjentów z GVHD i całkowite liczby dla podgrup podano w nawiasach. Znaki Tick wskazują pacjentów, którzy zmarli bez ostrej GVHD stopnia III lub IV.
Wystąpienie ostrej GVHD stopnia III lub IV było istotnie związane z różnicami w allelach HLA-A, B i C. W przypadku alleli HLA-A szacowana skumulowana częstość ostrej GVHD stopnia III lub IV wynosiła 15 procent biorców w dopasowanych parach, w porównaniu z 31 procentami niedopasowanych par (P <0,001) (Figura 1A). Odpowiednie wskaźniki dla HLA-B wynosiły 17 procent i 31 procent (P = 0,006), a dla HLA-C, 13 procent i 32 procent (P <0,001) (Figura 1B i Figura 1C). Natomiast dopasowanie alleli DRB1, DQA1 i DQB1 nie miało znaczącego wpływu na występowanie ostrej ostrej GVHD. Dla alleli DRB1 współczynniki wynosiły 17 procent dla par dopasowanych i 27 procent dla par niezgodnych (P = 0,058); stawki dla DQA1 wynosiły 17 procent i 28 procent (P = 0,14); a dla DQB1 były to 18 procent i 22 procent (P = 0,46). Prawdopodobieństwo rozwinięcia się ostrej GVHD stopnia III lub IV u biorców w parach dopasowanych do DPA1 i DPB1 (odpowiednio 19% i 18%) i niedopasowanych par (odpowiednio 18% i 19%) było prawie takie same [patrz też: dekstran, belimumab, bupropion ] [hasła pokrewne: reumatoidalne zapalenie stawów leczenie, reumatoidalne zapalenie stawów objawy, rezonans magnetyczny kraków cena ]