Skip to content

Utrzymanie terapii antyretrowirusowych u osób zakażonych HIV z niewykrywalnym RNA HIV w osoczu po terapi Triple-Drug cd

3 tygodnie ago

469 words

U pacjentów, którzy mieli mniej niż 200 kopii HIV RNA na mililitr osocza w 16, 20 i 24 tygodniu, uznano, że terapia indukcyjna zakończyła się niepowodzeniem, ale u 200 lub więcej kopii na mililitr w dniu losowego przydzielenia do leczenia podtrzymującego. Podczas leczenia podtrzymującego poziomy RNA HIV monitorowano co tydzień przez cztery tygodnie, w tygodniu 8, a następnie co osiem tygodni później. Pacjenci, którzy mieli potwierdzoną utratę supresji HIV HIV w osoczu, wskazani jako wzrost do 200 lub więcej kopii na mililitr, mogli otrzymywać otwarte terapie potrójnymi lekami lub szukać alternatywnej terapii.
Punkt końcowy
Pierwszorzędowym punktem końcowym badania była utrata supresji wirusa podczas terapii podtrzymującej, zdefiniowana jako wzrost poziomu HIV RNA do co najmniej 200 kopii na mililitr osocza, potwierdzony w drugiej próbce. Poziomy HIV RNA określono w Johns Hopkins Medical Laboratory za pomocą ultraczułej wersji testu Roche Amplicor HIV Assay (Roche Molecular Systems, Alameda, CA).
Monitorowanie
Pacjenci byli losowo przydzielani do jednego z trzech trybów leczenia podtrzymującego, poczynając od sierpnia 1997; przegląd został zainicjowany w listopadzie 1997 r. Pierwsza recenzja obejmowała 37 punktów końcowych zgromadzonych od 19 grudnia 1997 r. i została przeprowadzona 5 stycznia 1998 r. Wyniki tego przeglądu wykazały znaczące różnice w tłumieniu HIV RNA wśród trzech konserwacji terapie, które spełniały wcześniej określone wytyczne dotyczące zaprzestania badania. 14 Badanie zakończono zatem w pierwotnej formie 5 stycznia 1998 r.
Analiza statystyczna
Przeanalizowano tylko dane dotyczące ocen przeprowadzonych przed datą przeglądu okresowego (5 stycznia 1998 r.). Wszystkie analizy przeprowadzono zgodnie z podejściem zamiar-do-leczenia. Jednowariantowe analizy wykonano przy użyciu dokładnego testu Fishera do porównań parami proporcji osobników z utrzymującą się supresją wirusa w trzech grupach leczenia. Wykresy szacowanej proporcji pacjentów z długotrwałą supresją wirusową skonstruowano metodą Kaplana-Meiera i porównano je z użyciem testu log-rank.15 Wyniki dokładnego testu Fishera i testu log-rank były wysoce zgodne. ze sobą.
Analizy wieloczynnikowe oparto na modelu proporcjonalnych hazardów Coxa na czas do utraty supresji wirusa.15 Następujące czynniki prognostyczne czasu do utraty supresji wirusa oceniano w analizach regresji krokowej: terapia zydowudyna otrzymana przed terapią indukcyjną (sześć miesięcy lub mniej niż ponad sześć miesięcy); obecność lub brak genotypowej oporności na zydowudynę na linii podstawowej (tj. przed terapią indukcyjną); Poziom HIV RNA w linii podstawowej; czas do wystąpienia supresji wirusa podczas terapii indukcyjnej; niezależnie od tego, czy poziom RNA HIV w osoczu był poniżej 50 kopii na mililitr w 16, 20 i 24 tygodniu; Liczba komórek CD4 w linii podstawowej; i zwiększenie liczby komórek CD4 podczas terapii indukcyjnej. Ponadto zbadano znaczenie interakcji między tymi predyktorami i grupą leczoną, aby ocenić, czy wpływ czynników predykcyjnych zależy od grupy leczonej.
[więcej w: bupropion, belimumab, Enteroldisulfiram ]
[hasła pokrewne: reumatoidalne zapalenie stawów leczenie, reumatoidalne zapalenie stawów objawy, rezonans magnetyczny kraków cena ]